Ik ben gisteren bij de plastisch chirurg dokter van Selms geweest. Bijna een jaar geleden was ik ook bij hem. Hij was vol lof en was verbaasd over hoe makkelijk ik allemaal kan bewegen en zo. Zijn assistente vond me er veel jonger uit zien! 
Na de vorige huidcorrectie was ik nog niet terug geweest dus hij wilde heel graag zien hoe het nu is geworden. Het ziet er allemaal heel goed uit. Met maar kleine potloodstreepjes bij de wonden.
Vanwege dat ik al weer zo’n 80 kilo ben afgevallen sinds de buikwandcorrectie heb ik een hoop los vel hangen aan mijn buik. Dat zag hij ook direct. Daar is een tweede bwc nodig. Daar was hij het gelukkig meteen ook over eens. Er is dus nu een aanvraag naar de ziektekostenverzekeraar Agis toe gestuurd. Zodra daar een toestemming van komt dan gaat dat gebeuren. De laatste stap (voor zover ik het nu kan zien) in dit jaren lange traject. Kan haast niet wachten tot ik een strakke buik heb!
) samen met een assistent de pleister van mijn buikwond af. Je weet waarschijnlijk wel hoe het voelt om een kleine pleister eraf te halen als die een paar dagen op je lichaam heeft gezeten. Stel je voor een pleister van ongeveer 25 centimeter hoog en van je ene zij tot aan je andere zij. Langzaaaaaam eraf halen. Zorgen dat er geen hechtingen mee komen. Allemaal die haartjes die meegaan? Ach meteen een ontharingskuur moeten ze beiden hebben gedacht. DAT was het meest pijnlijke moment van het hele gebeuren. 
Vandaag was het dan eindelijk zover. Ik had een afspraak met de verzekeringsarts van Agis in verband met mijn “blok aan mijn been”. Ruim 5 jaar geleden werd gezegd dat het een cyste was die wel zou verdwijnen nadat ik afgevallen ben. Maar met 124 kilo afgevallen ondertussen is hij nog steeds groot, lastig en zeer aanwezig in mijn lies.