In de eerste jaren van deze eeuw woog ik tussen de 200 en 300 kilo. Mijn mobiliteit was zo goed als nihil. Bovendien kon ik nauwelijks van de bank omhoog komen. Zeker om naar het toilet te gaan duurde het te lang voor ik überhaupt op kon staan, laat staan naar het toilet lopen. Daarbij zat ik in een zware depressie. Gevolg was dat ik jarenlang op de bank heb gezeten. Van ‘s morgens tot ‘s avonds laat. De urine moest ik dan maar laten lopen zittend op de bank. Ik voelde me toen minder dan een mens. De depressie werd daardoor nog erger. Dit zijn voor mij de donkere jaren geweest.

Daar kwam verandering toen ik in 2006 een maagverkleining kreeg. Na de operatie werd ik wakker met een blaaskatheter. Ik had daar nog nooit van gehoord voorheen. Tot mijn grote vreugde bleek die de urine keurig in een zak te verzamelen zonder dat ik vuil werd. Eureka! Een oplossing voor mijn jarenlange probleem. Toen ik uiteindelijk uit het ziekenhuis ontslagen werd wilden ze de katheter er uit halen. Ho wacht eens even! Dat gebeurd niet. Dan kom ik weer op die bank te zitten in mijn eigen vuil. Nu heb ik een oplossing! De katheter is er dus ingebleven. Lees verder..